De kerstboom gaat weer voor 48 weken de doos in. De lampjes worden opgeborgen. De warmte moet weer van de cv komen en voor verlichting moet je hopen dat het weer meewerkt. Ik word er weemoedig van. Alleen is het idiote dat ik niet merk dat ik ervan geniet als de kerstboom staat. En nog veel erger: ik vind het ronduit vervelend om het ding op te zetten. Ik heb pas genoten als het voorbij is.
Ik wil graag leven zonder twijfels. Ik wil graag zeker weten. Toch is er zo veel dat ik niet weet en even zoveel dingen die ik niet kan. Wel ben ik in staat mijn fouten toe te geven. Gelukkig maar, want ik maak ze in overvloed.